Pedofilie: Het onbespreekbare taboe?

Taboes zijn er om doorbroken te worden, kan je denken, maar is dat bij alle taboes wel het geval? Hoe zit dat bij pedofilie, misschien wel het taboe der taboes?

Door: Ingrid Woudwijk, Martine van der Veer en Nathalie Niehof

Een Nederlandse kinderpsychiater werd in Nepal opgepakt omdat hij seks had met minderjarige kinderen. Dit nieuwsbericht kwam vorige week naar buiten. Reacties op deze artikelen zijn niet mals:

Tegenwoordig wordt seks met kinderen altijd gezien als seksueel misbruik. Discussies over seksuele contacten met kinderen lopen altijd hoog op. Denk bijvoorbeeld aan de ophef rondom pedofielenvereniging Martijn, die in 2014 door de Hoge Raad verboden werd.

Toen Martijn in 1987 vijf jaar bestond, werd Tweede Kamerlid Hein Roethof uitgenodigd om een speech te houden. Een politicus die speecht bij een pedofielenvereniging zou nu ondenkbaar zijn.

“Een taboe is een maatschappelijk probleem, waar niet over gepraat wordt. Als je er echt niet over wilt praten, in geen enkel opzicht, is iets een taboe,” vertelt Huub Wijfjes, mediahistoricus. “Maar zo’n taboe moet je doorbreken.”

In de jaren ‘60 werden die taboes massaal doorbroken. Ook in de jaren ‘70 en ‘80 werd opener over seksuele onderwerpen gesproken en pedofilie werd niet per se gezien als iets negatiefs. Dat gebeurde onder andere in televisieprogramma’s: “er zijn beroemde programma’s gemaakt in de jaren ’70 waarin seksualiteit zo bespreekbaar mogelijk moest worden gemaakt, waaronder ook pedofilie”, vertelt Wijfjes. In de politiek was Eerste Kamerlid Edward Brongersma openlijk pedofiel.

 

 

De manier waarop in het filmpje wordt gesproken over pedofilie, dat kunnen we ons nu bijna niet meer voorstellen. “Pedofilie is volkomen onbespreekbaar geworden. Het is gecriminaliseerd”, zegt Wijfjes. Het zou volgens hem minder een taboe moeten worden.

Ook praktisch filosoof Reine Rek vindt dat het taboe op pedofilie doorbroken moet worden. Zij maakt een duidelijk onderscheid tussen pedofilie en het doen van pedoseksuele handelingen. Die handeling, daar moet een verbod op blijven, vindt Rek. Pedofilie is een seksuele voorkeur die mensen zelf niet kiezen. Het is volgens haar daarom goed als dat bespreekbaar is. “Wat bereik je precies met het verbod op praten erover?”, vraagt Rek zich af.

Omdat ze niet over hun seksuele geaardheid kunnen praten, geven pedofielen aan zich soms eenzaam te voelen. Door depressieve gevoelens te ontwikkelen, is de kans groter dat ze daadwerkelijk iets doen met hun pedofiele gedachten. Volgens Rek hebben ook de slachtoffers van pedoseksuele handelingen er baat bij als er meer over wordt gepraat. “Erover praten maakt het minder een taboe en haalt het schaamtegevoel er vanaf voor slachtoffers”.

Als je praat over pedofilie, dan lijkt het al gauw alsof je het goed wilt praten of het voor ze op wil nemen. Maar dat is helemaal niet de insteek te zijn wanneer je een taboe doorbreekt. “Het is niet zo dat als je pedofilie maar stil houdt, dat er dan geen kinderen meer worden misbruikt,” aldus Rek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.