IFFR Groningen 2019: Met humor het conflict Israël-Palestina bestrijden?

Tel Aviv on Fire: opnieuw een serieuze film over het Palestijns-Israëlisch conflict? De titel doet het wel vermoeden. Maar de vorig jaar uitgebrachte Israëlische film belooft wat anders. Geen dramatische film over zelfmoordterroristen zoals het bekende Paradise Now, maar een luchtige komedie. Hoe pakt dat in de praktijk uit? We bekeken de film tijdens filmfestival IFFR in Groningen.

Salam is een klassieke kluns. Als assistent op de filmset van de Palestijnse soap van zijn oom maakt hij bepaalt geen indruk. Hij gooit alles omver, is lui en komt niet uit zijn woorden. Eigenlijk droomt hij ervan mee te schrijven aan het script van Tel Aviv on Fire, zoals de serie heet, maar dat lijkt voor hem ver weg.

Een clip uit de film

Totdat hij op een dag bij een Israëlisch checkpoint staande wordt gehouden. De dienstdoende officier blijkt groot fan van de soap en Salam doet zich voor als tekstschrijver om zichzelf uit zijn benarde positie te bevrijden. Ook de officier blijkt creatief begaafd en helpt Salam na hun ontmoeting dagelijks mee aan het script. Salam belooft de ijdele officier veel van zijn ideeën over te nemen. Dat werkt eerst goed: Salam mag als tekstschrijver aan de slag. Uiteindelijk botst het echter met de plannen van zijn oom en de acteurs. Alleen met vele omwegen weet hij zich hieruit te redden.

Meteen aan het begin van de film wordt je als kijker begoochelt. Een van de scenes uit de soap van Salam’s oom vormt de opening, en even denk je een hele slechte film voor je te hebben. Een machogeneraal uit Israël wordt op de meest clichématige wijze ingepalmd door een Arabisch meisje in een veel te rooskleurige omgeving. Het geslijm is nauwelijks te verdragen.

Maar al gauw blijkt dat dit de soap is waaraan Salam meewerkt. Die soap komt in verschillende scénes terug in het verhaal , en is eigenlijk het enige echt grappige aan de film. Het blijkt een prachtige parodie op de Arabische televisiewereld. Een generaal die zichzelf wil opofferen voor ‘zijn’ Israël, een Arabische spionne die hem moet verleiden en intriges die zo uit een Bondfilm uit de jaren zeventig lijken te komen.

Maar ja, dat is niet waar de film over gaat. De film draait juist om de wereld buiten de set, de wereld van Salam, zijn collega’s en een meisje dat hij voor zich probeert te winnen. Om zijn pogingen een succesvol tekstschrijver te worden. Daar schiet de film helaas nogal tekort. Het verhaal heeft geen begrijpelijke chronologie. Scenes volgen elkaar op zonder dat er altijd een logisch verband te ontdekken is. Voor je het weet is er weer een nieuw personage bijgekomen van wie je de rol niet snapt.

Bovendien komt de film haar beloftes niet na. Een komedie over het Palestijns-Israëlisch conflict? Dat is het niet. Allereerst is de film over het algemeen niet erg vermakelijk. De grappen zijn flauw en voorspelbaar. Slechts een enkele keer is er reden om voorzichtig te gniffelen. Bovendien komt dat Israëlisch-Palestijnse conflict niet heel expliciet naar voren in de film. Af en toe wordt er naar verwezen, maar de film gaat meer over Salam en zijn klunzigheid.

Dat is jammer. Er had veel meer in deze film kunnen zitten. Het is geen waardevolle toevoeging aan de bestaande collectie films over het conflict in de regio, maar meer een komedie die te hard probeert grappig te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.