Geen festivals deze zomer, en nu?

Festivals door heel Nederland zijn afgelast. Festivalgangers moeten dus andere zomerplannen maken. Drie festivalgangers vertellen over deze zomer.

Vriendengroepen trekken normaliter het hele land door om hun favoriete festival te bezoeken. In Nederland is er genoeg keus. Vorig jaar vonden er maar liefst 1115 verschillende festivals plaats en trokken ze ongeveer 19,5 miljoen bezoekers. Nederland is een echt festivalland.

Maar, het coronavirus gooit roet in het eten. Grootschalige evenementen zijn afgelast en de festivalgangers moeten hun tijd op een andere manier besteden. Missen ze de festivals en hebben ze iets anders op de planning? Cas, Inès en Francien vertellen hierover.

Cas Ruiken
Zwarte Cross

Cas (24) gaat elk jaar met zijn vriendengroep van 18 man naar de Zwarte Cross. Dit festival is een mix van motorcross, muziek, stunts en theater in de Achterhoek. 

‘‘Wij komen allemaal uit hetzelfde dorpje in de Achterhoek en de meesten van ons gaan al vanaf kleins af aan naar de Zwarte Cross. Eerst met onze vaders en daarna met elkaar’’, zegt Cas.

De voorpret begint al tijdens de ticketverkoop. Iedereen staat in de wachtrij om ervoor te zorgen dat er genoeg kaarten worden gekocht. ‘‘Het is de laatste paar jaar een stuk moeilijker om aan kaarten te komen. Vroeger konden we nog aan de deur kaarten kopen, maar dat kan nu helaas niet meer. De Zwarte Cross is binnen een paar minuten uitverkocht.’’ Gelukkig lukt het nog elk jaar om aan kaarten te komen. Online of via-via.

Hoe een dag er op de Zwarte Cross aan toe gaat? ‘‘Heel veel bier drinken’’, lacht Cas. De mannen gaan met het openbaar vervoer naar het festivalterrein toe. ‘‘Bij het overstappen staat de lokale kroegbaas met een bierwagen. Dus dat organiseren ze wel goed.’’

De vriendengroep stapt samen het festivalterrein op, maar verlaat het niet altijd samen. ‘‘Je beleeft zo’n festival wel heel anders als je met zo’n grote groep bent.’’ Zo raak je elkaar snel kwijt, is er niet overal plek en wil niet iedereen bij hetzelfde bandje kijken.

‘‘Het is typerend dat je met de hele groep heen gaat en dat je versnipperd in kleine groepjes of uiteindelijk zelfs alleen weer naar huis gaat. Dat is altijd hetzelfde. De een is op tijd voor het openbaar vervoer, de ander neemt een taxi en weer een ander belandt op de camping’’, zegt Cas.

Wat de vriendengroep het weekend van de Zwarte Cross gaat doen staat nog niet vast. ‘‘We gaan waarschijnlijk bij iemand thuis zitten of naar een kroeg. Je kunt beter vergeten dat je anders op de Zwarte Cross zou staan. We proberen het volgend jaar gewoon weer opnieuw.’’

Inès van Zuijlen
Paradigm

Huize MAZE is te vinden in de binnenstad van Groningen. In het huis, dat twee voordeuren heeft, wonen twaalf studentes. Inès van Zuijlen (22), die bezig is met het afronden van haar bestuursjaar bij haar studievereniging, woont hier ook.

“Met twaalf meiden is er altijd reuring thuis. Er zijn altijd wel mensen om mee te eten of een filmpje mee te kijken. En met mooi weer zitten we vaak op de stoep voor het huis met een glas rosé of een biertje.” Behalve huisgenoten zijn de meiden ook gewoon vriendinnen.

“We doen heel veel dingen samen. We hebben huisavonden, een kerstdiner, blind date diner, en we gaan op huisweekend. Een hecht en actief studentenhuis dus. En in de zomer gaan we ook altijd samen naar Paradigm.” Paradigm is een Groningse organisatie die door het jaar heen allerlei feesten en festivals organiseert. Eind mei zouden de ‘Mazies’ naar de ‘One Day Festival Trip’ editie toe gaan, en ook ‘Paradigm Festival’ in augustus stond weer op de planning. “Dit festival is gewoon in Groningen. Lekker dichtbij, dus daar kunnen we makkelijk op de fiets heen. En het is een populair feestje, al onze vrienden gaan hier doorgaans ook naartoe.”

Het festival is voor het huis echt een uitje. Even iets anders dan wat ze normaal met elkaar doen. Op de dag van het festival zelf lunchen ze meestal eerst samen. “De voorpret is namelijk heel erg leuk. Onszelf en elkaar optutten, tien keer wisselen van outfit voor de perfecte festivallook is gecreëerd, en dan samen met de rest van Groningen in een lange sliert op weg naar het festivalterrein.”

Dit beeld gaan ze helaas niet zien dit jaar. “Ik probeer er maar niet teveel bij stil te staan, want dan mis je het niet echt. Maar wanneer je erover nadenkt, is het wel heel erg balen. We kunnen natuurlijk ook niet op vakantie, dus het zou wel leuk zijn geweest om lekker te kunnen gaan ‘festivallen’. Al is het natuurlijk logisch dat dit niet gaat nu.”

Gelukkig hebben de huisgenoten daar wel een oplossing voor gevonden. “We hebben gewoon ons eigen festival georganiseerd: Assen Open Air. De moeder van een van ons woont in Assen, in een huis met een ruime achtertuin. Die hebben we versierd, we hebben zelf bier gehaald, en na afloop konden we met z’n allen slapen in de sportschool naast het huis. Daar hebben we het echt heel erg leuk gehad, en het is iets dat we normaal gesproken nooit zouden hebben gedaan.”

Toch hoopt Inès wel dat ze binnenkort weer écht naar een festival toe kunnen. “Nu, tijdens corona, is het leuk dat je een vervangende activiteit hebt. Maar je gaat vooral naar een festival voor de muziek, de sfeer, en de andere mensen. Dan is een tuinfeest toch net niet helemaal hetzelfde.”

Francien de Visser
Castlefest

“Het is eigenlijk een groep collega’s maar de groep is zo hecht,” zegt Francien (42). “Het is best uitzonderlijk dat je het met je collega’s zo goed kunt vinden.” Samen met een groep van zo’n 25 man werkt ze bij Kultura Catering, een cateraar die onder andere op Castlefest staat maar ook op andere fantasyfestivals in Nederland. “Het zijn hele verschillende mensen, tussen de 20 en 45 jaar ongeveer.” Zelf draagt ze vaak een witte jurk met gouden vleugels op het festival. “De slogan is ‘Where fantasy becomes reality,’ mensen kunnen hier echt zichzelf zijn. Sommige mensen gaan in kostuum, en anderen kleden zich gewoon wat uitbundiger dan normaal”.

“In de ochtend komt iedereen brak zijn tent uit. Ik heb de luxe dat ik dichtbij woon dus ik slaap thuis. Dit jaar zou ik op het terrein slapen omdat ik een aansturende functie zou krijgen maar dat gaat nu dus niet door. We beginnen rond een uur of tien met werken en de we draaien de hele dag diensten. De sfeer op zo’n festival is gewoon ontzettend fijn. Alle etenstentjes staan naast elkaar dus je helpt elkaar. Als we klaar zijn met werken is het feest nog niet afgelopen, dan gaan we dansen bij de silent disco.”

Tot de persconferentie van Rutte. “Iedereen zat naar de persconferentie te kijken. Zodra het woord ‘festival’ viel brak de app los. Iedereen baalde vreselijk.” Wekelijks zijn ze gaan videobellen. “Niet met iedereen hoor, maar iedereen die wilde kon aansluiten.”

Nu organiseren ze in het weekend van 8 augustus een weekend om toch nog bij elkaar te komen. “Ik denk dat er zo’n tien tot vijftien mensen komen, ik kijk er erg naar uit.” Eerst gaan ze picknicken in Lisse, waar Castlefest gehouden zou worden. “Als mensen in fantasykleding willen komen dan is dat alleen maar leuk”, zegt Francien. Omdat ze het meest dichtbij woont en een groot huis heeft mag iedereen bij haar logeren. “We gaan een feestje geven, barbecueën, naar het strand. Het is fijn dat we elkaar weer kunnen zien om de pijn te verzachten.”

Door Weike van Koolwijk, Romy Posthumus en Nikki Beerepoot


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.