Toch samen dansen deze zomer, maar dan anders

Samen dansen, waar kan het nog? Verschillende Ecstatic Dance organisaties in Nederland organiseren danssessies met een DJ buiten in het park, met koptelefoons en op anderhalve meter afstand.

Van een afstandje zie je een grote groep mensen dansen. Sommigen wild , draaiend in het rond en rollend over het gras, anderen meer ingetogen. In het midden van het veld is een DJ-tafel. Maar het is geen festival. De bezoekers raken geen druppel alcohol aan, de schoenen gaan uit, en –het bijzonderste-  niemand praat. De dansers bewegen op de muziek uit hun koptelefoons. Het enige geluid is het ruisen van de wind en af en toe een enthousiaste schreeuw.

Het is een Ecstatic Dance sessie geoganiseerd door Odessa in het Flevopark in Amsterdam. Tijdens zo’n sessie van twee uur wordt een plek gecreëerd waar je vrij bent om te dansen hoe je wilt. De basis van de muziek is elektronisch: techno, house, EDM, maar ook ambient. 

Normaal heeft Odessa iedere dag Ecstatic Dance bijeenkomsten op een schip, maar dit kan door corona niet meer. Dus gaan de Ecstatic Dance organisaties in Nederland naar buiten, omdat je daar nog wel mag dansen.

Esta Goossens, organisator en DJ van Ecstatic Dance Amsterdam, is heel blij dat het weer kan. “Omdat wij niet afhankelijk zijn van drankverkoop was het voor ons makkelijker om op de veranderingen in te spelen. We deelden sowieso altijd alleen maar gratis water en thee uit. We hebben wel omlaag moeten schalen, omdat we niet meer met tweehonderd man binnen in de Marktkantine kunnen dansen. Maar we kunnen wel met zestig man dansen op een landgoed bijvoorbeeld.”

Foto en video: Joanna Bakker

Ecstatic Dance

Ecstatic Dance begon in Amsterdam in 2012, waar het was overgewaaid vanuit Hawaii.  Nu is er in bijna iedere stad wel een organisatie te vinden die de danssessies aanbiedt. Ecstatic Dance Amsterdam hield pre-corona twee keer in de week een bijeenkomst, waarbij honderd tot tweehonderd man samenkwam om te dansen. Bij zo’n danssessie zijn ‘spaceholders’ aanwezig, mensen die ervoor zorgen dat alle dansers zich op hun gemak voelen. Nu hebben die spaceholders ook een andere rol, namelijk om ervoor te zorgen dat de dansers afstand houden en om een praatje aan te knopen met de verbaasde voorbijgangers. “Soms bied ik ze aan om even mee te dansen,” lacht Goossens, “dan gaan ze vaak snel weg.”

Buiten samen dansen

Toen door corona geen mensen bij elkaar mochten komen, gingen een aantal Ecstatic Dance organisaties in Nederland hun DJ-sets streamen. Vanaf 1 juni is buitensporten weer toegestaan dus ging Ecstatic Dance naar buiten, naar parken of in boomgaarden. Omdat ze geen alcohol drinken en koptelefoons gebruiken is het niet nodig om een vergunning aan te vragen en gelden de sessies als buitensport. “De gemeentes worden soms zenuwachtig, maar je moet hen gewoon een beetje helpen met het uitleggen van hun eigen regels,” zegt Goossens. “Er gaat helemaal niks fout bij ons, we houden ons aan de anderhalve meter. Wij werken nu ook alleen met online ticketverkoop zodat we automatisch weten wie er zijn.”

Financieel gaat het nog niet voor de wind, zegt Goossens.  “Mijn inkomsten zijn bijna naar nul gegaan.” Normaal werkt ze als Ecstatic Dance DJ over de hele wereld en geeft ze ook DJ workshops. “We hebben extra kosten omdat we koptelefoons huren, en soms moeten we ook kosten betalen aan de eigenaar van het land.” Ze wil misschien gaan opschalen naar grotere groepen, omdat voor buitensport geen limiet geldt. “Je moet wel rekening houden met de buurtbewoners,” zegt Goossens. “zodat ze zich geen zorgen gaan maken en gaan zeggen ‘er staan wel erg veel mensen op dat grasveld,  straks krijgen we weer die corona’.”

“Zelf vind ik het heerlijk dat we nu ook buiten spelen. Zelfs als het een beetje regent komt het nog goed, ik wil nooit meer naar binnen,” zegt Goossens enthousiast. Wel is door de koptelefoons de ervaring anders. “De muziek voelen in mijn lijf mis ik zo! Maar we zijn wel lekker buiten. We worden steeds mobieler en steeds creatiever.”

Dansen zonder lichamelijk contact, zelfs niet met je vriendin

“Contact maken is wel een centraal onderdeel van Ecstatic Dance”, zegt Sefrijn Langen, die als DJ en organisator verbonden is met Ecstatic Dance Rotterdam en Odessa in Amsterdam. “Je stemt af of iemand samen wil dansen, en als je niet meer wil dan maak je een kleine buiging met de handen bij elkaar. Dan dans je weer alleen verder.” Door de anderhalve meter is het samen dansen nu moeilijker. “Nu proberen we met de silent disco mensen te stimuleren om samen te dansen door te spiegelen en oogcontact te maken, of door op een speelse manier tussen mensen door te dansen”.

Nu dansen de mensen dus vlak naast de parkbezoekers die aan het barbequen zijn. “Meestal is Ecstatic Dance in een afgesloten ruimte is zonder dat mensen het zien,” zegt Langen. “Dat voelt aan de ene kant veiliger omdat je dan geen pottenkijkers hebt. Maar aan de andere kant is het leuk dat het juist zo zichtbaar is, en dat het gedeeld wordt met andere mensen.”

Jethro Rahajaan uit Amsterdam was bij een van de eerste sessies van Odessa. “Het was wel even wennen. Door de koptelefoon duurde het wel even voordat ik erin kwam, maar uiteindelijk heb ik echt genoten.” Hij vond het geen probleem om in het openbaar te dansen. “Het was prima, we hadden toch onze eigen bubbel dankzij de koptelefoons. Het was juist fijn om buiten te zijn want het was heel mooi weer”.

Rahajaan kon het waarderen dat iedereen zich aan de afstand hield. “De wereld van Ecstatic Dance kan heel intiem zijn, soms komen mensen heel dichtbij en maken ze veel contact. Ik hoefde nu geen extra moeite te doen om mijn persoonlijke ruimte te bewaren.” Hij kwam naar de sessie met zijn vriendin, maar ook van haar moest hij afstand houden. “Normaal dansen we samen, maar nu konden we op een afstandje samen dansen met een spiegelende dans. Het was niet minder leuk, eerder een leuke uitdaging.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.